Archive for the ‘Interviews’ Category

Δυόμιση ώρες συνέντευξης, αυτή τη φορά στον Frozen του hiphop.gr σε διαδικτυακή εκπομπή στο Mango Radio.
Στην εκπομπή μπορείτε να ακούσετε και αμιξάριστα/ακυκλοφόρητα κομμάτια από Τιγρέ Σποράκια, Tiny Jackal x DJ ALX και Άλφα Γάμα.

Μπορείτε να κατεβάσετε και να ακούσετε την συνέντευξη και τα ακυκλοφόρητα εδώ:

DOWNLOAD NOW / ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΕΔΩ

http://www.delta-gama.com/2012/05/dj-alx.html

Το Hit Channel συναντήθηκε με τα Βόρεια Αστέρια, το περασμένο Σάββατο, λίγο πριν την εμφάνιση τους στην Αθήνα, όπου και μιλήσαμε για την τελευταία κυκλοφορία τους, “5 Αστέρων” αλλά και για διάφορα θέματα σχετικά με το Hip Hop.

Τα Βορ.Ας. δημιουργήθηκαν το 1999 και αποτελούνται από τους: Μικρός Κλέφτης, Ζήνων, Lex, Jamal και Mondi. Χαρακτηριστικό του group είναι πως τα μέλη των Βορ.Ας. αναλαμβάνουν εξ’ ολοκλήρου την σύνθεση και την κυκλοφορία του εκάστοτε δίσκου και έχουν εμφανιστεί μαζί με μεγάλα ονόματα της σκηνής όπως οι GZA of Wu-Tang Clan, Busta Rhymes, Blade κ.α. Αυτό τον καιρό δίνουν συναυλίες ανά την Ελλάδα για την περιοδεία  5 Αστέρων tour.

Πώς πάει η περιοδεία;

Ζήνων: Η περιοδεία έχει κοντά ένα μήνα που έχει ξεκινήσει, πάει καλά στις περισσότερες πόλεις, βλέπουμε σωστή ανταπόκριση από τον κόσμο. Βλέπουμε ότι ο κόσμος έχει ακούσει τα νέα μας τραγούδια και αυτό μας κάνει πολύ χαρούμενους και ήρθε η στιγμή που ήρθαμε στην πρωτεύουσα και περιμένουμε την ανάλογη ανταπόκριση:  Ένα πολύ δυνατό live.

Η εμπειρία της περιοδείας μπορεί να φέρει αλλαγές σε ένα καλλιτέχνη; Τι αποκομίζετε από κάθε live;

Jamal: Κοίταξε η περιοδεία ουσιαστικά είναι ένα σύνολο από πολλά live. Το ένα μετά το άλλο. Αυτό που αποκομίζουμε είναι αυτό που αποκομίσαμε και από τα προηγούμενα χρόνια που τα live ήταν διάσπαρτα. Δηλαδή δεν έχει να κάνει το ότι είναι κάθε βδομάδα. Έχει να κάνει με το ότι είναι το live ας πούμε, το οποίο έχει μπαλαντέρ το κοινό. Εμείς βγαίνουμε, παίρνουμε και αυτοί το ίδιο. Δηλαδή αυτό που ισχύει σε κάθε live ισχύει και στην περιοδεία απλώς είναι κολλητά το ένα με το άλλο, είναι πιο οργανωμένο. Το συναίσθημα είναι ωραίο, μας αρέσει να επικοινωνούμε με τον κόσμο, ο κόσμος αντιλαμβάνεται τι θέλουμε να του πούμε εμείς και αυτό είναι ωραίο.

Ξεκινήσατε το 1999 με αρκετές κυκλοφορίες εκτός δισκογραφικής εταιρίας. Αυτό είχε μεγάλη δυσκολία στην διάδοση της μουσικής σας;

Lex: Όσο δίνεις τσάμπα το υλικό και για download ίσα ίσα που είναι και πιο εύκολο. Να το βγάλεις στη δισκογραφική είναι και πιο δύσκολο και θέλει παραπάνω άντερα γιατί πλέον ο κόσμος έχει συνηθίσει να κατεβάζει. Έχει εδώ και 10 χρόνια που ο κόσμος έχει συνηθίσει να κατεβάζει και να μην πληρώνει για να στηρίξει κάτι που κυκλοφορεί δισκογραφικά. Οπότε δεν ήταν δύσκολο χωρίς δισκογραφική. Ήταν πιο εύκολο.

Οι ανεξάρτητες κυκλοφορίες δίνουν στον καλλιτέχνη μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης; Δηλαδή η κυκλοφορία μέσω δισκογραφικής άλλαξε κάτι στην δημιουργία σας;

Μικρός Κλέφτης: Κατ’ αρχήν είναι η πρώτη μας δισκογραφική δουλειά και δεν έχουμε εμπειρία με το να κάνεις κάτι με ένα majorlabel, οπότε δεν μπορώ να σου απαντήσω στο τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση, αν σου λογοκρίνουν κάτι, όσο αφορά το δημιουργικό κομμάτι. Αλλά αυτό που άλλαξε στην ουσία έστω και λίγο τον τρόπο σκέψης μας στο πως γράφουμε είναι ότι το πήραμε δέκα φορές πιο σοβαρά γιατί ήταν το όνειρο μας να δισκογραφήσουμε. Απλά ήταν όλα πιο σοβαρά.

13 άλμπουμ εκφράζουν την πορεία σας στην μουσική. Ποιά περίοδο ή δημιουργία θα ξεχωρίζατε και γιατί;

Ζήνων: Προσωπικά για μένα ο κάθε δίσκος είναι μια εμπειρία και μια εικόνα του τι ζούσαμε και τι σκεφτόμασταν και γράφαμε στην κάθε εποχή που βγήκε ο δίσκος αλλά αν θα μου πεις εγώ θα ξεχωρίσω το «5 Αστέρων» γιατί πιστεύω ότι είναι ο πιο ώριμος και ο πιο δυνατός δίσκος που έχουμε βγάλει μέχρι στιγμής και είναι αυτός που στην ουσία επενδύουμε ώστε η μουσική μας να περάσει σε όλα τα αυτιά, παντώς τύπου και είδους προτίμησης μουσικής.

Σε τι κοινό θα λέγατε ότι απευθύνεται η μουσική σας;

Ζήνων: Πιστεύω ότι κάποιος που ακούει Βόρεια Αστέρια πρέπει να ακούει και Rap. Δηλαδή να γουστάρει μια σκληρή συμπεριφορά στο μικρόφωνο για να γουστάρει τα Βόρεια Αστέρια. Αλλά πιστεύω ότι εκφράζει μεγάλη μάζα κόσμου. Δηλαδή υπάρχουν πολλοί που μας ακούνε και δεν ακούνε Rap, μπορεί να είναι RockN’ Rollάδες, μπορεί να είναι απλά τύποι που γουστάρουν Βόρεια Αστέρια. Δεν έχει να κάνει στο ότι απευθύνεται κάπου συγκεκριμένα. Η μουσική πάει παντού σε όποιον έχει διάθεση να ακούσει αυτά που λέμε εμείς, αυτό που εκπροσωπούμε και πρεσβεύουμε.

Μικρός Κλέφτης: Επειδή είμαστε άνθρωποι που ζούμε στην πόλη είναι κυρίως μουσική την οποία πιο εύκολα θα καταλάβει κάποιος που ζει και αυτός σε μια πόλη. Δηλαδή είναι αυτού του τόπου. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι κάποιος σε ένα νησί καταλαβαίνει ακριβώς αυτό το οποίο εννοούμε. Όχι ότι αποκλείεται αλλά αυτό το είδος μουσικής που φτιάχνουμε είναι κατασκευασμένο για να απευθύνεται σε τέτοιο κόσμο.

Ζήνων: Για πιο μπετό φάση.

Ποιοί rappers θα λέγατε ότι σας δημιούργησαν την επιθυμία να εκφραστείτε μέσω της ραψωδίας;

Μικρός Κλέφτης: Κοίταξε, κυρίως αμερικάνικα πρότυπα είχαμε. Κυρίως ακούσματα της Νέας Υόρκης και αυτά είναι που μας καύλωσαν να κάνουμε αυτό που κάνουμε σήμερα.

Πως επιλέξατε να ονομάσετε το group Βόρεια Αστέρια;

Μικρός Κλέφτης: Ήταν μια ατάκα σε ένα ρεφραίν. Δεν το σκεφτήκαμε.

Ζήνων: Μας άρεσε σαν ατάκα και το κρατήσαμε.

Τι εκφράζουν μέσα από τις ρίμες τους τα Βορ.Ας;

Jamal: Λογικά οτιδήποτε θέλει να εκφράσει ο κάθε καλλιτέχνης ο οποίος γράφει και επιμελείται ο ίδιος την μουσική του και την χρησιμοποιεί ως μέσο του να δείξει ακριβώς ποιος είναι. Υπάρχει περίπτωση να γράφει κάποιος την μουσική του αλλά να θέλει να δείξει κάτι άλλο από αυτό που είναι. Την ψυχολογία μας, την νοοτροπία μας, τον τρόπο που σκεφτόμαστε εμείς ως προς πράγματα που απασχολούν πολύ κόσμο και εμάς και γενικά την φάση να εκφραστούμε. Έχει την ανάγκη να το κάνει [ο κόσμος], την έχουμε και εμείς.

Το Hip-Hop είναι μια μουσική που αναπτύχθηκε στον δρόμο. Στην Ελλάδα υπάρχει αυτό το style σε σχέση με τους δημιουργούς του στην Αμερική;

Μικρός Κλέφτης: Το street εννοείς. Σίγουρα υπάρχει, απλά υπάρχει σε αντιστοιχία με την χώρα που βρισκόμαστε, με την Ελλάδα. Φυσικά υπάρχει αλλά αν θες να είμαστε ρεαλιστές κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ο «δρόμος» που αναφέρεσαι απέχει πολύ από την ποιότητα κόσμου που έχει το Rap στην Ελλάδα. Δεν είναι ότι υπάρχουν rappers που ζουν στον δρόμο, που έχουν ανάλογες εμπειρίες απλά κατά κύριο λόγο δεν ισχύει αυτό.

Ζήνων: Κάθε πόλη έχει τον χαρακτήρα της και την ποιότητα κόσμου. Συγκρίνουμε ηλίθια μεγέθη.

Όχι σαν σύγκριση, σαν στυλ.

Ζήνων: Εδώ διαφέρει πόλη με πόλη στην Ελλάδα, Ελλάδα με Αμερική δεν θα διαφέρει; Δηλαδή είναι αυτονόητο ότι είναι άλλο lifestyle, καθαρά. Εμείς αποτυπώνουμε στα κομμάτια μας πράγματα που ζούμε, τώρα αν κάποια πράγματα μοιάζουν, εντάξει είναι άλλος τρόπος ζωής. Βασικά μόνο τα μεγέθη των πόλεων. Όσο είναι εκεί μια περιοχή είναι εδώ μια πόλη. Αυτοί εκπροσωπούν πόλη, γειτονιά και εμείς χώρα, σε πληθυσμιακά μεγέθη.

“Ψάχνω λίγη ανθρωπιά μέσα στην ανθρωπότητα”. Που την χάσαμε;

Μικρός Κλέφτης: Ότι έχουμε είμαστε εμείς.

“Για αυτούς που το σεβάστηκαν”. Πως ζεις αληθινά το Hip-Hop;

Μικρός Κλέφτης: Εντάξει, πέρα από το ιδεατό και την γενική ιδέα ότι πρέπει να υπάρχει μια κουλτούρα, είναι καθαρά ατομικό πράγμα. Και μέσα σε αυτά ο κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει σεβασμό και να μάθει να σέβεται. Είναι αυτό έλεγαν οι T-X-C: Δείξε σεβασμό.

Μελλοντικά σχέδια; Συναυλίες, νέο άλμπουμ;

Μικρός Κλέφτης: Προς το παρόν είμαστε στο tour.

Ζήνων: Γενικά αυτή την εποχή επικεντρωνόμαστε καθαρά στο θέμα προώθησης της νέας και πρώτης μας, επίσημα, δισκογραφικής δουλειάς.

Περισσότερα για τα Βόρεια Αστέρια θα βρείτε στις ιστοσελίδες: facebook,  MySpace

Read more: http://www.hit-channel.com/sinenteuxeis/ellines-kallitexnes/item/2652#ixzz1IE7GQBjh

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΣΑΛΑΜΕ

Είναι πέντε νέοι με μέσο όρο ηλικίας τα είκοσι πέντε χρόνια. Οι δύο δουλεύουν και οι άλλοι τρεις «στον πυρετό της ανεργίας», όπως αναφέρουν γλυκόπικρα. Διέξοδός τους η ραπ μουσική. Καταγωγή και καμάρι τους η Θεσσαλονίκη. Φέτος, ύστερα από δεκάδες κυκλοφορίες «χέρι με χέρι», ο Στέλιος, ο Τζαμάλ, ο Λεξ, ο Μόντυ και ο Ζήνων κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά επίσημο δίσκο και τον ονόμασαν «Πέντε αστέρων». Ο τίτλος αποδείχτηκε προφητικός, καθώς οι νεαροί ράπερ έσπασαν κάθε ρεκόρ στις πωλήσεις, αφήνοντας δεύτερο ακόμη και το σταθερό «κάτοικο» της κορυφής τα τελευταία χρόνια, Μιχάλη Χατζηγιάννη.

Ο συγκεκριμένος δίσκος για όσους γνωρίζουν τους κανόνες της αγοράς αποτέλεσε πραγματική έκπληξη. Τη στιγμή που καλλιτέχνες με πείρα χρόνων και τοποθετημένοι στις πρώτες θέσεις της μουσικής βιομηχανίας μετά βίας πουλούν μερικές εκατοντάδες cd, ο δίσκος του ραπ συγκροτήματος από τη Θεσσαλονίκη είναι για περισσότερους από δύο μήνες πρώτος σε πωλήσεις σε όλη την Ελλάδα. Τα μέλη του συγκροτήματος δείχνουν να απολαμβάνουν ψύχραιμα αυτό το γεγονός, καθώς ήταν ένας δίσκος στον οποίο πίστευαν πολύ. Oπως αναφέρει ο Στέλιος στον «ΑτΚ», «το ”Πέντε Αστέρων” το ετοιμάζαμε περισσότερους από έξι μήνες. Πιστεύουμε πολύ σε αυτόν το δίσκο, ειδικά στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή και στην ηλικία που βρισκόμαστε. Για αυτό ακριβώς είναι μεγάλη υπόθεση όλο αυτό που έγινε». Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Λεξ τονίζει: «Είναι σημαντικό που ένας καθαρά ραπ δίσκος κατάφερε να ξεπεράσει άλλους που περιλάμβαναν τραγούδια φτιαγμένα για να πουλάνε. Εμείς δεν είχαμε τέτοια πρόθεση. Φτιάξαμε ένα ωραίο cd, όχι ένα εμπορεύσιμο προϊόν».

Γιατί όμως έπρεπε να περάσουν περισσότερα από δέκα χρόνια για να κυκλοφορήσουν ένα δίσκο που θα βρει φιλόξενη θέση στα ράφια των δισκοπωλείων; Την απάντηση έρχεται να δώσει ο Μόντυ: «Φέτος απλά ήταν η χρονιά που νιώσαμε έτοιμοι για να κυκλοφορήσουμε μία επίσημη δουλειά. Η δισκογραφία ήταν το επόμενο βήμα για εμάς και το ”Πέντε Αστέρων” ο κατάλληλος δίσκος».

Τα «Βόρεια Αστέρια», εκτός από την πρωτοφανή δισκογραφική επιτυχία που γνωρίζουν, έχουν φίλους σε όλη την Ελλάδα που θέλουν να τους ακούσουν και ζωντανά. Ο Φεβρουάριος, μάλιστα, τους βρίσκει εν μέσω της πρώτης τους αποκλειστικά δικής τους περιοδείας, όπου κάθε Παρασκευή και Σάββατο βρίσκονται και σε διαφορετική πόλη σε όλη την Ελλάδα.

«Είμαι από εδώ που ακόμη περιμένουν το μετρό»

Τα τραγούδια του συγκροτήματος που μιλούν για τη γενέτειρά του τη Θεσσαλονίκη είναι αμέτρητα. Οι ίδιοι, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όπως τόσοι και τόσοι συμπολίτες τους στην καθημερινότητά τους, δε δείχνουν να πτοούνται. «Είναι προφανές ότι σε επίπεδο ευκαιριών τα πράγματα είναι δύσκολα σε σχέση με την Αθήνα, όπου εκεί λαμβάνονται όλες οι αποφάσεις. Παρ’ όλα αυτά, επειδή ακριβώς γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε στη Θεσσαλονίκη, δε θέλουμε να αλλάξουμε πόλη. Οντως δυσκολευόμαστε, αλλά τελικά όλα αντιμετωπίζονται», εξηγεί ο Τζαμάλ, ο οποίος τονίζει ότι μέσα από το ραπ ο καλλιτέχνης εκπροσωπεί την πόλη του και αυτό ακριβώς κάνει και το συγκρότημά του. Μαζί του συμφωνεί και ο Ζήνων, ο οποίος έχει μεν πλήρη συναίσθηση των εμποδίων που κρύβει η μόνιμη διαμονή στη Θεσσαλονίκη, αλλά δεν την αλλάζει: «Και οι πέντε μας μάθαμε σε άλλο τρόπο ζωής. Ακόμη και σήμερα τα μέρη συνάντησής μας είναι το πάρκο του Φωκά, η Ναυαρίνου και η μητρόπολη. Προσαρμόσαμε τον τρόπο ζωής μας σε αυτήν την πόλη και δύσκολα το αλλάζουμε πλέον». Μιλώντας για τη Θεσσαλονίκη, η κουβέντα πηγαίνει αναπόφευκτα και στην αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Η απάντηση έρχεται διά στόματος Λεξ ορθά κοφτά: «Δε γουστάρουμε τους πολιτικούς. Ανεξαρτήτως κόμματος και χρώματος».

(συνέντευξη παρμένη από http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=7&artid=81175)

H τύχη κάθε αυτοκρατορίας που έχει περάσει από την ιστορία, είναι η άνοδος και η πτώση.

Η πρώτη μουσική αυτοκρατορία που ιδρύθηκε στην Ελλάδα πριν από 15 ολόκληρα χρόνια, πέρασε εποχές που μεσουρανούσε και εποχές που παρήκμαζε.

Παρ’ όλα αυτά είναι ακόμα εδώ. Πάντα σύμφωνα με τα μουσικά δεδομένα των εποχών και τα κέφια του δημιουργού

της. Ο Βαλάντης Στραβαλέξης ή αλλιώς Dj ALX, γνωστότερος ως Ηχοκράτορας ήταν είναι και θα είναι η ψυχή, ο πυρήνας του καλού ελληνικού hiphop.

Aπό τα χέρια του πήραν το βάπτισμα μερικά από τα μεγαλύτερα ελληνικά Hip Hopσυγκροτήματα όπως οι Terror X Crew,  τα δυο αγαπημένα μου αγόρια, (Ευθύμη, ξέρω ότι με διαβάζεις τώρα…)

Ο Ηχοκράτορας ανέβηκε στο θρόνο του γύρω στο 1995 και έκανε άνω κάτω μαζί με την παρέα του την ανεξάρτητη σκηνή με τους καινούριους θορύβους και ρυθμούς που έβγαιναν από τα decks του. Είχα να τον δω από ένα χειμωνιάτικο πρωινό του 2008, όταν μου έδωσε συνέντευξη για την εκπομπή «Underground», που παρουσίαζα τότε σε μουσικό κανάλι της Αθήνας. Θυμάμαι πως ήταν πολύ νωρίς το πρωί, ήμασταν και οι δύο λιγάκι αγουροξυπνημένοι και διέκοπτε κάθε δέκα λεπτά το γύρισμα το τρένο που περνούσε δίπλα μας στη Νέα Ιωνία…

Καλησπέρα, ALX, καιρό έχουμε να τα πούμε…

Καλησπέρα, Έλενα, ναι, όντως έχουμε να τα πούμε καιρό… από τον Γενάρη του 2008 εαν δεν κάνω λάθος….

Ναι, καλά θυμάσαι. Από το 2008 μέχρι σήμερα τι έχει αλλάξει και τι έχει μείνει ίδιο;

Δεν έχουν αλλάξει και πολλά, να σου πω την αληθεια. Μάλλον το μεράκι είναι ίδιο, όπως και η όρεξη. Τώρα έχω περισσότερη εμπειρία πάνω στη μουσική παραγωγή, αλλά έχω και περισσότερες επιλογές για το κάθε τι που θέλω να κάνω. Όπως σου είχα πει τότε, το 2007 ήμουν στις ΗΠΑ και το 2008 ήταν λίγο μετά την επιστροφή μου.

Είχα αφήσει τα δισκογραφικά δρώμενα για λίγο και όταν γύρισα όλο και προέκυπταν ανάγκες από τον κόσμο γύρω μου. Με τον RainMan φτιάξαμε από την αρχή το πρώην στούντιο «396 μοίρες», που τώρα πλέον ονομάζεται «396-RainLab», και άρχισα να ασχολούμαι ξανά με τη μουσική παραγωγή σε επαγγελματικό επίπεδο. Ανέλαβα και το soundtrack της θεατρικής παράστασης «No.44» του Γιώργου Παλούμπη και ασχολήθηκα με το «Ρίμα για Χρήμα 2» του Τάκι Τσαν, περισσότερο ως ηχολήπτης και λιγότερο ως παραγωγός. Ήδη με τον Kebzer είχαμε κατα νου να αναστήσουμε την Ηχοκρατορία και στο τέλος του 2009 κυκλοφορώ, ως δισκογραφική πλέον, το «Ρίμα για Χρήμα 2».

Τώρα που είπες Ηχοκρατορία, τον τελευταίο χρόνο την είδα να ακούγεται ξανά στους μουσικούς κυκλους της χιπ χοπ σκηνής. Και μάλιστα να ακούγεται όσο φρέσκια ακουγόταν στα 90′s. Τι έχει γίνει;

Η Ηχοκρατορία ουσιαστικά ξεκίνησε ως ομάδα παραγωγής χιπ χοπ μουσικής. Πάντα ήταν βασισμένη περισσότερο στον beatmaker και μουσικό παραγωγό παρά στον ράπερ.

Την ξεκίνησα εγώ και στην πορεία έβαζα και όσους γούσταραν να κάνουν beats με τη συγκεκριμένη αισθητική. Έβαλα τον Τυμβωρύχο από τους Ζωντανούς Νεκρούς με το που ξεκίνησε να φτάχνει beats και λίγο αργότερα και τον Ταραξία από τους Άλφα Γάμα. Γούσταρα πάρα πολύ να δουλεύω με τους συγκεκριμένους, γιατί είχαν και δική τους ιδιαίτερη άποψη για αυτό που κάνανε, αν και σε πολλά σημεία δεν συμφωνούσαμε πάντα 100%. Ως παραγωγός τους, όμως, φρόντιζα να βγάζω το μέγιστο από τον καθένα. Και οι δύο κάνανε μουσική για τα γκρουπ τους, άρα και οι δίσκοι τους έφεραν το λογότυπο της Ηχοκρατορίας. Η συνταγή χάλασε όταν το όνομα της Ηχοκρατορίας ταυτίστηκε περισσότερο με τη λεκτική πεποίθηση των τότε γκρουπ και λιγότερο με το επίπεδο της παραγωγής. Εκεί πέθανε και ο δικός μου ενθουσιασμός.

Μερικά χρόνια αργότερα έβαλα προσωρινό λουκέτο στην Ηχοκρατορία και συνέχισα με άλλα παραπλήσια ονόματα, όπως Σπείρα και ΗχοΣπείρα και ξεκίνησα την ανεξάρτητη δισκογραφική με το όνομα «33 ⅓ Entertainment». Οι περισσότεροι που «ανήκαν» στην τότε Ηχοκρατορία έσπευσαν χωρίς καθυστέρηση προς διαφορετικές κατευθύνσεις.

Το 2008 ύστερα από πολλές κουβέντες με τον Kebzer είπαμε να αναστήσουμε την Ηχοκρατορία και να εμμείνουμε σε αυτό που ήταν όταν ξεκίνησε. Μια ομάδα μουσικής παραγωγής.

Ένα χρόνο αργότερα ανέλαβα ως 33 ⅓ Entertainment το «Ρίμα για Χρήμα 2» και χρονικά συνέπεσε με την επιστροφή της Ηχοκρατορίας, ως label αυτή τη φορά, χωρίς να συμμετέχει 100% στη μουσική παραγωγή. Αυτό δημιούργησε δύο πλευρές της Ηχοκρατορίας. Το label και τη μουσική παραγωγή. Αργότερα κυκλοφόρησα και το «Μεταξύ Ουρανού και Γης» του Γέλου (Άλφα Γάμα-Σκοτεινή Πλευρά) και πρόσφατα το «5 Αστέρων» των Βόρ. Ασ. Αυτό βοήθησε την Ηχοκρατορία να ακουστεί ξανά και να ετοιμάσει το έδαφος για την καθολική επιστροφή της και ως μουσική παραγωγή πέρα από label.Ακούγεται φρέσκο, γιατί η Ηχοκρατορία είναι πλέον σύμβολο.

Σύμβολo; Δηλαδή;

Τολμώ και λέω πως συμβολίζει το αγνό ελληνικό χιπ χοπ. Ακούω νέους ράπερς και ψάχνω τις επιρροές τους και βρίσκω άλλους ράπερς και οι επιρροές αυτών ήταν ράπερς που μεγάλωσαν μέσα στους κόλπους της Ηχοκρατορίας. Γι’ αυτό είναι σύμβολο. Συμβολίζει τον ενθουσιασμό και την κίνηση. Την πατρότητα και την εφηβεία. Την επινοητικότητα και την εφεύρεση. Διδάσκει την DIY λογική, που καλώς ή κακώς στης μέρες μας πρέπει να έχεις εάν θες να είσαι πάντα μέσα στα πράγματα.

Μιλάς για όσους κάνουν τα πάντα μόνοι τους;

Χμμμ, όχι ακριβώς. Δεν είναι καλό να τα κάνεις όλα μόνος σου. Το Do It Yourself κανονικά το εννοώ ως Know It All. Για να έχεις μια σφαιρική αντίληψη πρέπει να γνωρίζεις το αντικείμενο απο κάθε πλευρά, χωρίς να σημαίνει πως θα τα κάνεις όλα εσύ. Έχοντας αυτή τη γνώση, αποκτάς και τη σοφία να μοιράσεις αρμοδιότητες σε κόσμο γύρω σου, γιατί γνωρίζοντας π.χ. τη διαδικασία που απαιτείται για να βγει ένας δίσκος, γνωρίζεις πως κάποια πράγματα μπορείς να τα κάνεις εσύ, ενώ άλλα όχι.

Αυτό  δεν κάνουν οι εταιρίες όταν βγάζουν έναν δίσκο;

(γέλια)…
Είναι αστείο πως κάποιες μεγάλες εταιρίες έχουν τόσο κόσμο να δουλεύει γι’ αυτούς, αλλα δεν υπάρχει ούτε ένας που να ξέρει τα πάντα ώστε να μπορεί να ελεγξει μια παραγωγή. Βλέπω συνεχώς σε CD από μεγάλες εταιρίες τεχνικά λάθη, ασάφειες στα κείμενα του CD, τυπογραφικά λάθη κτλπ… Δεν ξέρω εάν υπάρχει κάποιος παραγωγός που ελέγχει τις κυκλοφορίες πριν βγουν ή εάν υπάρχει κάποιος που απλά να τα ξεπετάει στα γρήγορα. Στην Ελλάδα πολλοί ιδιωτικοί υπάλληλοι αποκτάνε λογική δημοσίου υπαλλήλου όταν η καρέκλα τους πάρει το σχήμα του πισινού τους. Τελικά από την εμπειρία μου από την αρχή της πορείας μου στα 90′s ως καλλιτέχνη, αυτό που μπορώ να πω ήταν πως ποτέ δεν υπήρχε κοινό όραμα μεταξύ εταιρίας και καλλιτέχνη.

Να μείνουμε όμως λίγο στα δικά σου. Πέρα από την Ηχοκρατορία, πες μας για τις δικές σου καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Τι κανεις καλλιτεχνικά τον τελευταίο καιρό;

Είναι δύσκολο να τρέχεις ένα label, να είσαι ηχολήπτης σε στούντιο και να έχεις και δική σου καλλιτεχνική ζωή. Παρ’ όλ’ αυτά φέτος, το 2011, χαλαρώνω λίγο απο όλ’ αυτά και ήδη ασχολούμαι με δικά μου πράγματα. Όπου να ‘ναι τελειώνει το Escape EP των ESC Key, στο οποίο συμμετέχω καλλιτεχνικά. Μετά απ’ αυτό σειρά έχει κάτι από τα παλιά, το οποίο περιμένει κόσμος και μια συνεργασία που πολλοί περιμένουν. Δεν έχει οριστικοποιηθεί τίποτα ακόμα, γι’ αυτό και δεν λέω ονόματα. Γενικά θέλω απο δω και πέρα να κάνω μόνο ολοκληρωμένους δίσκους και όχι να δίνω beats σε άλλους. Το να πουλήσω ένα beat είναι κάποια χρήματα, αλλά δεν μου λέει κάτι καλλιτεχνικά. Το θέμα είναι να μπορείς να κάνεις έναν δίσκο από την αρχή μέχρι το τέλος και να ακούγεται ο δίσκος από την αρχή μέχρι το τέλος. Ο κόσμος έχει ξεχάσει πώς να ακούει δίσκους και οι νεότεροι ίσως να μην έμαθαν ποτέ. Σήμερα κυριαρχούν τα mp3 singles. Μεμονομένα κομμάτια, είτε ανήκουν σε ένα σύνολο κομματιών είτε όχι. Κι’ αυτό έχει την ομορφιά του όμως. Θυμίζει τα 45άρια singles που βγαίνανε χωρίς να υπάρχει απαραίτητα δίσκος. Αλλά εγώ είμαι τύπος που του αρέσει να κάνει δίσκους και όχι hit singles.

Το mixtape θεωρείται δίσκος;

Όχι. Σε καμία περίπτωση δεν θεωρείται δίσκος. Το mixtape είναι μια συλλογή από κομμάτια που είτε υπάρχουν είτε δεν υπάρχουν στο εμπόριο. Ένα mixtape τις περισσότερες φορές είναι φτιαγμένο γύρω από έναν θεματικό άξονα, τον οποίο ακολουθεί και το εικαστικό και το ακουστικό μέρος του mixtape. Υπάρχουν 101 αφορμές να κάνεις mixtape και 1002 τρόποι να το κάνεις. Το κακό με τα mixtapes είναι πως δεν έχουν διάρκεια ζωής, επειδή ακριβώς δεν τα καταφέρνουν στο ράφι. Το δικό σου mixtape έχει ξεχαστεί όταν βγάλει mixtape ο επόμενος. Έτσι βέβαια πάει να γίνει και με τους δίσκους σήμερα. Τίποτα δεν έχει διάρκεια ζωής πλέον. Είναι ό,τι κάνεις τα τέσσερα πρώτα εικοσιτετράωρα…

Πού πιστεύεις ότι οφείλεται αυτό;

Όλοι φταίμε γι’ αυτό. Δεν είναι τοπικό φαινόμενο αλλά παγκόσμιο. Είναι από τη μία η ταχύτητα της πληροφόρησης και του διαδικτύου και από την άλλη όσοι δέχονται τις ταχύτητες αυτές και τα trends αυτά. Για μένα η μόνη διαφυγή απ’ αυτό είναι η έκδοση κλασικού υλικού που μπορεί να παραμένει διαχρονικό, όπως κάνανε κάποτε οι δίσκοι.

Αυτό είναι καινοτομία ή επιστροφή στο παρελθόν;

Χμμμ, ίσως να ‘ναι και τα δύο. Δοκιμάζεις πράγματα και εάν δεις πως δεν οδηγούν πουθενά, ξαναπάς με όσα τελικώς λειτουργούν για όλους, μα κυρίως για τον ακροατή που είναι ο τελικός αποδέκτης της μουσικής που κάνεις. Πρέπει το υλικό πάντα να είναι καλό και αξιόλογο για να είναι ψηλά οι προσδοκίες του ακροατή, ώστε και ο επόμενος καλλιτέχνης να βελτιωθεί αναγκαστικά. Έτσι εν τέλει ο ακροατής θα σε υποστηρίξει με την αγορά του.

Δηλαδή σε αυτό νομίζεις πως οφείλεται η πειρατεία;

Και σε αυτό! Η απουσία μη αξιόλογου υλικού φέρνει και την περιφρόνηση. Όλοι κατεβάζουν για να κρίνουν πρώτα και μετά για να ακούσουν. Παλιά αγόραζες έναν δίσκο για να ακούσεις, αφού έδινες τα χρήματά σου. Εάν ήταν να κρίνεις δεν τον αγόραζες. Άκουγες μερικά κομμάτια στο ράδιο και εάν σου άρεσαν αγόραζες τον δίσκο. Δεν έχει καμία αξία πλέον για τον ακροατή η φυσική διάσταση της μουσικής που είναι το CD ως αντικείμενο. Οι πιο ρομαντικοί ακροατές όμως κατεβάζουν mp3 και ό,τι τους αρέσει το αγοράζουν σε βινύλιο, το οποίο έχει ανεβεί σε πωλήσεις κατά 37% τον τελευταίο καιρό.

Μάλιστα. Ενδιαφέροντα όλα αυτά. Πέρα από τη δισκογραφία, με τι άλλο ασχολείσαι;

Πάντα σχετικά με τη μουσική. Συνεχίζω να κάνω μοντάζ και σκηνοθεσία σε βιντεοκλίπ και μάλιστα μόνο κλιπ της Ηχοκρατορίας πλεον. Πρόσφατα έκανα το «Επιδρομή» από τα Βόρεια Αστέρια. Ήταν η πρώτη φορά που κάνανε κλιπ και σε γενικές γραμμές ήταν πολύ συνεργάσιμοι.
Τα μουσικά κανάλια βέβαια στη χώρα μας δεν παίζουν χιπ χοπ, αφού δεν προβάλλει αυτό που θέλουν αυτοί, οπότε εδώ το διαδίκτυο είναι φίλος. Μιλώντας για internet διατηρώ ένα eBay store, το 396 Record Store, όπου διαθέτω τον κατάλογό μου για όσους δεν βρίσκουν τα CD που βγάζουμε, καθώς και merchandise όπως T-Shirts κλπ.

Και πώς μπορεί κάποιος να έρθει σε επικοινωνία μαζί σου ή έστω να μαθαίνει νέα σου;

Δισκογραφικά νέα μπορεί να μαθαίνει από το ihokratoria.com και από το facebook.com/djalx396, αλλά για πιο καθημερινά και προσωπικά updates μπορεί κανείς να κάνει follow στο twitter.com/dj alx. Να μην ξεχάσω να πω πως φέτος γιορτάζουμε τα 15 χρόνια της Ηχοκρατορίας. Όποιος θέλει μπορεί να έρθει (περισσότερα εδώ…). Η είσοδος είναι ελεύθερη.

ALX, σε ευχαριστώ για όσα μας είπες. Ευελπιστώ να τα ξαναπούμε στο κοντινό μέλλον με περισσότερες ευχάριστες εκπλήξεις.

Εγώ ευχαριστώ, Έλενα. Είναι χαρά μου να μιλώ για όσα αγαπώ και κάνω και χαρά μου να ξέρω πως υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να ακούσουν αυτά που έχω να πω. Καλή συνέχεια…

(παρμένο από το gazzetta.gr και συγκεκριμένα από το http://www.gazzetta.gr/bloggers/gazzela/item/134438-H-H%CF%87%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%96%CE%B5%CE%AF)